RHOPALICI Versus

RHOPALICI Versus
dicti a Graeca voce ῥοπαλὸν, clava, quam massucam Galli vocant, a monosyllabo incipiunt, quod est veluti caput massucae. Ut in hoc versu,
Spes Deus aeternae est stationis conciliator.
Et apud Homer. Il. γ. v. 182.
Ω᾿ μάκαρ Ἀτρείδη μοιρηγενὲς ὀλβιοδαίμων etc.
Vide Salmas. ad Solin. p. 1317. Huiusmodi metrô scripta oratio adicitur Ausonianis operibus: quam licet illi non vindicet, indignam tamen vel illius ingeniô, seriô tandem Christianô, non putat Barthius, quod curiosum fuit Grammaticas res versibus commendare et immiscere. itaque vel animi gratiâ, vel ad exemplum ludentium aliorum potuit et tale quid otiosus scripsisse, cum licentiae etiam Poeticae generosum Christi praeconem agnoscant. Hactenus ille, Animadv. ad Statium, Thebaid l. 2. v. 242.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • Versus rhopalici — Ver|sus rho|pa|li|ci [...zu:s ro pa:litsi] die (Plur.) <aus lat. versus rhopalici »keulenförmige Verse«, zu lat. rhopalicus, vgl. ↑rhopalisch> rhopalische Verse …   Das große Fremdwörterbuch

  • Versus rhopalici — Vẹr|sus rho|pa|li|ci [...zu:s ] <Pl.> [lat., zu: rhopalicus, ↑rhopalisch] (spätantike Metrik): rhopalische Verse …   Universal-Lexikon

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.